Ocal to co słabe

Ocal, ocal mnie. 

Twe oblicze moją ucieczką.

Tyś początkiem, drogą i końcem.

Naucz ufać, pomnóż wiarę.

Proszę zabierz wolną wolę.

I daj mi w pełni poznać Twoją.

Bo ta miłość nie wygaśnie.

Ratuj, ratuj mnie ode mnie.

Madzia

Gdy byś wiedziała jak miasto Kiepury dla Ciebie się przeszukuje.

Gdy byś wiedziała ile serc nie tylko tu w Polsce poruszyłaś.

Gdy byś wiedziała, z jaką upartością do drzwi Boga o Ciebie się dobijają.

Gdy byś wiedziała… czy to by coś zmieniło?

Czy by w tedy Twoja historia dobrze się skończyła?

Już nie szukają Ciebie, ale Twego ciała.

Lecz w nas tak wielu nadzieja ciągle jest.

Tyś niewinne, bezbronne dziecię.

A Twój los tak nieznany.

Tylu ludzi czeka na wieść szczęśliwą.

Na wieść, żeś Ty jest żywa.

Lecz jeśli już z góry na nas patrzysz,

Proszę otrzyj nasze łzy.

Tak często zagubieni

W tłum ludzi wtopieni

Tracimy co chwile nadzieję

Gdy zjawiają się światła złodzieje

Błądząc to tu to tam

I zjawia się ten cham

Chce zabrać Prawdę

Myląc co ile jest warte

Ale ja stawiam na Ciebie.